Vannacht heeft het geregend en bij het opstaan hangen de wolken erg laag. We
hebben geen haast en de net startende Hollandse pelgrimganger is ook nog niet
weg. Hij zit de haringen van zijn tent recht te slaan. Zou hij echt alleen maar
grasharingen bij zicht hebben? Oei en nu moet hij ook nog naar dat kruis denkt
hij. En dan zal hij tot de ontdekking komen dat hij dertig kilometer moet klimmen.
Ach, gewoon alles op je af laten komen, voor alles is een oplossing zal hij
waarschijnlijk hebben gedacht; of helemaal niet gedacht.
Ah, er is markt in St Jean-Pied de Port en eerst gaan we een lekker stukje Pyreneese
kaas kopen, pain de campagne en eten op een muurtje met zicht op de markt. Het
eerste gedeelte van de tocht isvrij druk, maar dat komt vast door marktbezoekers.
Later worden we kleine boerenweggetjes opgestuurd, waar de bulten niet zijn
geslicht, zodat we af en toe venijnige klimmetjes voor de kiezen krijgen. De
route hebben we ingekleurd op een Michelinkaart. Verder hebben we geen beschrijving
van de route bij ons, zodat we onderweg nog een paar onverwachtse leuke verrassingen
te zien krijgen.
In Labastide-Villefranche eten we bij de Marie
(gemeentehuis) op de stoep, daarna volgen we de rustige weg aan de overzijde
van de Gave d’Orelon en komen door kleine dorpjes en historische stadjes,
waarvan we het bestaan niet
wisten.
We rijden in Athos een klein stukje van de route af om een mooie
dorpskerk te bewonderen, met daarvoor een wijwatervat met Jacobsschelp en
later ben ik helemaal verrukt van de Abbaye in Sorde l’Abbaye. Door naar
Dax, het laatste stuk wordt drukker. In Dax
gaan we eerst naar het centrum. We wandelen wat rond, het is er gezellig.
We hebben wat moeite de weg te vinden waaraan een camping moet liggen. Ver buiten
de stad in een pijnboombos vinden w
e
de camping. Een meisje brengt ons met een golfkarretje naar de plek waar we
onze tent op mogen zetten. Het is zeker wel zo’n 500 meter. Ze wijst ons
een heel mooi plekje, niet ver van het toiletgebouw en erg vrij, maar wij vragen
of wij bij het bankje mogen staan omdat we geen stoelen hebben. Non, non, pas
de problème, en ze rijdt weg en komt even later met een tafel en twee
stoelen aanrijden. Erg vriendelijk