Ik
ben jarig. Maar daarvoor hebben we nu even geen tijd. Er moet eerst gefietst
worden.Na het verlaten van de camping klimmen we eerst een hele poos door een boerenland. Kleine dorpjes, graan, later aardappelen en nog later druiven. In Nájera doen we inkopen in een delicatessen winkel met lekkere vleeswaren en mooi fruit. Panne halen we bij de panaderia. We mogen naast een mannetje op een bankje zitten en hij volgt de voor ons al zo gewone maar voor hem ongewone handelingen om onze lunch zonder dat het brood of beleg in aanraking komt met ongerechtigheden, klaar te maken om gegeten te worden. Henk snijdt het stokbrood in vier stukken, maakt in elk stuk een gleuf en legt deze op het inpakpapier van het brood. Ik zit klaar met beleg en als Henk een broodje openvouwt, leg ik er een paar stukken vlees of soms (smeer)kaas tussen. Soms hebben we vis uit blik, maar dat lukt niet altijd, om het goed tussen het brood te krijgen en valt er wel eens iets op mijn been. Ach, gewoon op het brood leggen, ik douche me elke dag.
Na Nájera krijgen we nog aardig wat geklim en gedaal door een mooi landschap. Helaas moeten we een stukje over de drukke N120. Niet leuk, al dat vrachtverkeer op je spatbord.
Dan komen we in Navarrete. Hier blijkt dat we niet met de fiets over de snelweg naar Logroño mogen fietsen. Alsof we daar zin in hebben. We besluiten de pelgrimsroute voor voetgangers te volgen. In Navarrete lukt het nog wel om de route te vinden, al moet je steeds naar de rood-witte merktekens zoeken, die alleen aangegeven staan richting Santiago en dat dan ‘vertalen’ in tegengestelde richting. Wat een leuk vriendelijk aandoend plaatsje trouwens. Nauwe
straatjes, een mooi plein met een monumentale kerk uit de 16e eeuw. Buiten Navarrete
raken we het spoor bijster, even lijkt het of ‘de lucht betrekt’,
maar na veel speurwerk op de kaart, denk ik (en het is ook zo, ha) de goede
richting te pakken te hebben. We kunnen goed fietsen over het mooie dikke bandenpad,
en het prachtige landschap maakt de dag tot een mooi feestje voor mij. Het laatste
gedeelte gaat langs een recreatiemeertje en daarna door een groot park. Prettige camping in Logroño. Gras en we mogen gebruik maken van een tafeltje en stoeltjes. We gaan na ons geïnstalleerd te hebben direct het stadje in. Even cultureel maar al snel meer zin in en vlug op zoek naar een terrasje. Tijd voor een verjaardagsdrankje. Ik kies ervoor om op mijn verjaardag zelf te koken. Daar heb ik gewoon zin in.
Hé, daar komt een echte jongen van Jan de Wit aanfietsen, dat zie je zo. Hij zet zijn fiets naast onze plek tegen de heg. “Zal ik wat extra macaroni in de pan doen?”, vraag ik hem. Even later horen we, wie hij is (Rogier), waar hij vandaan komt (Zutphen) en waar hij heen gaat (Santiago). Dit alles in zijn eentje. Er wordt heel wat info uitgewisseld over en weer. En we worden uitgenodigd om vooral na de vakantie, naar Zutphen te komen naar Talamini, ijsje eten; daar werkt hij. ’s Avonds ga we met z’n allen voetbal kijken in de bar van de camping.
