Een
vrij vlak ritje vandaag. We rijden voornamelijk door wijnvelden en tussen olijfbomen.
We doen twee dorpen aan. We rijden eerst verkeerd, maar de kaart bestuderende blijken we ook op een andere manier in Villafranca de los Barros te kunnen komen. . Ook hier een grote kerk natuurlijk uit de 16e eeuw. Daarna fietsen we door naar Almendralejo, waar we ook niet om de kerk en zijn bewoners heen kunnen.
We krijgen toch nog een paar plaagheuveltjes voordat we Merida binnen fietsen. We fietsen de stad binnen over een oude 792 meter lange Romeinse brug. Om bij de camping te komen moeten we dwars door de stad. Het is even puzzelen. Er zijn nieuwe wegen en rotondes aangelegd. We fietsen al weer een heel eind buiten Merida en twijfelen of het wel goed zal komen. He
t
is erg warm, er is geen beschutting en we willen er gewoon zijn. Gelukkig blijkt
ons instinct en het steeds weer opnieuw bestuderen van de kaart ons de juiste
weg te hebben gewezen. In de verte zien we een oase, een groepje bomen in het
kale landschap en hier blijkt inderdaad de camping te liggen. We zien al direct de mensen van de niet werkende versnelling voor hun tentje zitten te eten. We zullen het vervolgverhaal zo wel horen vermoeden we.
Dat klopt. We krijgen een uitgebreid verslag van het drama en de oorzaak dat leidde tot het drama. Een versnellingskabel met een knik erin. Het mankement, waar naar zij zegt hij toch wel erg laconiek over deed (twijfelen aan haar schakeltechniek, ja beter dit niet hardop te doen) had er bijna voor gezorgd, dat de vakantie vroegtijdig onderbroken werd. Ze was niet van plan nog een meter verder te fietsen als … Het verhaal werd in naebbende opwinding maar met een brede lach aan mij uit de doeken gedaan. De mannen kijken elkaar begrijpend (hoezo begrip) aan. Mannen!! Vrouwen ...?