Zuid Oost Spanje per fiets 2007

13 juni Velez Blanco - Lubrin

We ontbijten in de comedor met uitzicht op de vallei onder ons. Het ontbijt bestaat uit cakejes en koek met spijs. We vragen in de bar of de bidons gevuld mogen worden. Tot onze verbazing doet de baas er warm water in. We vervangen het water even later bij de bron middenin het dorp. We rijden weer terug door het stadje naar de kruising ongeveer een kilometer buiten het dorp. Even later fietsen we boven het stadje langs en komen bij het kasteel. Daar zien we dat er een veel directere weg geweest was naar dit punt. Wij hebben al 2 km op de teller staan en eigenlijk zijn we nog niet veel opgeschoten. Op het kruispunt bij het kasteel staat tot mijn verrassing een grote Indola, het teken dat ik ook om mijn hals draag Het symbool wordt Indalo, Boodschapper of Regenboogman genoemd. Is aangetroffen als prehistorische grottekening in de provincie en door natieve bewoners als beschermer aanbeden, hij beschermde tegen alle kwaad. Het symbool stelt het in harmonie funcionerend lichaam voor: het fysische lichaam en de zeven anatomische stelsels.

We dalen zo'n 9 km tot we in Velez Rubio zijn. Wat een levendig stadje. Daar doen we eerst boodschappen, drinken, brood en vlees. Daarna begint de klim die Raul ons al aangekondigd had. Het is warm en volgens Henk is het water bitter in zijn bidon. Zijn gezicht staat ook een beetje zo. We klimmen weer verder en komen in een soort maanlandschap. Zo heel af en toe een auto. Zo weinig, dat het opvalt als er eentje aan komt. Henk blijft achter en kijkt zwart. Had hij maar naar mijn advies moeten luisteren; goed eten, ja nu is hij slap. En hij wil een blikje energiedrank. Energiedrank? Hm, wartaal. Ik dwing hem brood te eten. En om hem heen te kijken. Prachtige amandelbomen. We mogen een heel eind dalen door nog steeds kaal ruig landschap. We komen door het plaatsje Taberno en later komen we in Almajalego. Daar moeten we de rambla zoeken (droge rivierbedding, die hier als onverharde weg dient). Het is schitterend. Brem langs de zijkanten het het is prima te fietsen. Daarna mogen we weer stijgen. Het is een schitterend traject; als je er nog oog voor hebt. Op onze laatste stop voor Lubrin doet Henk de uitspraak: "het lichaam verzaakt". Even later: "het lichaam is onvoldoende gerecupereerd". Het was een zware dag vandaag. Gelukkig hebben we een erg leuke hostal gevonden en een restaurantje waar we heerlijk hebben gegeten. Dan trekt het lichaam al weer snel bij.