2008 Madrid - Portugal - Douro-Duero - Madrid

22 juli Soria Retortilla 73 km

Het was ons beloofd dat er 's morgensvroeg brood zou zijn bij de bar, maar alles zit hermetisch dicht. We hebben gelukkig al wat muesli gegeten in ik vandaag ook met melk, wat me net buiten de camping al brandend maagzuur bezorgd, en tijdens de klim heb ik geen lucht en moet hoesten. Ik had het kunnen weten, maar om nu muesli met water te nemen .... Na een uurtje gaat het weer, we dalen en Henk gaat voorop met mij in het zog en we halen soms 34 km per uur. We fietsen weer door een mooi graanlandschap en niet ver voor Berlanga de Duero, fietsen we even naar de Duero en nemen afscheid. We zullen hem deze vakantie niet meer zien. In Berlanga komen we nu voor de derde keer en weten feilloos de bakker en het terras met de goede koffie te vinden op de Plaza Major.

Maar vanaf nu moet het gebeuren. We moeten klimmen van 930 naar 1235, maar tijdens dat traject komen we wel op een hoogte van 1290 mtr. In het begin hebben we een klim van 13% en Henk roept dat we al 40 mtr. zijn gestegen. Maar na de afdaling zijn we weer 40 mtr. gedaald. Dit was een voorproefje. De omgeving is ruig en leeg. Hooguit 5 auto's zijn ons gepasseerd op het traject van 30 km naar Retortilla. Ik ben verrukt van het landschap. Graan op glooiende hellingen, ruigtes en soms wat zonnebloemen en dat op rode aarde. Ik heb aardig de geest en kan het tempo strak houden. Nu mag Henk in het kielzog. Als we Retortilla bereiken is het ons de zwaarte van het traject meegevallen. Als we de oude vervalen poort binnen gaan, wordt ons gelijk verteld dat de camping gesloten is. Er is ook nog steeds geen winkel, maar toevallig is net de rijdende winkel, een vrachtwagentje het dorp binnen gereden, zodat we in ieder geval Cola kunnen kopen. We besluiten hier te blijven en gaan op zoek naar de Casa Rural, waar we op een eerdere fietsvakantie hebben overnacht. Hij lijkt nu echter permanent bewoond. Dan maar naar de hostal. Daar willen we twee nachten blijven, en morgen naar de Tiermes (Romeinse opgravingen) fietsen, wat Raul ons vooral aangeraden heeft. Deze blijkt vol te zijn en ons wordt geadviseerd naar Atienza te gaan, maar dat is veel te ver om nog heen te fietsen. De hostal is bevolkt met wegwerkers, die bezig zijn met de weg tussen Tiermes en Retortilla. Ook bij Tiermes is een hostal, maar deze zal misschien ook vol zijn. Als we bij de fietsen staan te overleggen, komt het meisje dat ons te woord gestaan heeft, naar ons toe gerend. We kunnen één nacht blijven. De fietsen moeten wel buiten staan in de tuin. We zetten ook onze tent even op, want vanmorgen was hij nat van de condens. We hadden hem helemaal op de winterstand gezet, omdat het zo koud was afgelopen nacht.

Nadat we op het terras een liter bier gedronken hebben, lopen we nog even naar de camping, ongeveer 1 km buiten het dorp. Daar zijn een paar jongens aan het werk met het betegelen van de bar. De camping zal volgens hen binnenkort open gaan. Terug in het dorp merken we op dat hier en daar toch huizen worden gerestaureerd. Ook de kerk is gerenoveerd. Hopelijk slaat die 'blikken' klok vanavond niet om het kwartier. We komen er later achter, dat de klok helemaal niet meer slaat. Gelukkig.
We eten voortreffelijk in het hotel. De wegwerkers zijn inmiddels ook aangekomen en hun grote vrachtwagens worden voor het hotel geparkeerd. Schoongepoetst komen ze nadat ze ook even hun dorst hebben gelest, de eetzaal binnen. We moeten trouwens gezamenlijk met 2 badkamers doen, maar het is allemaal heel netjes.