2008 Madrid - Portugal - Douro-Duero - Madrid

30 juni 2008 El Escorial - Camping Burguillo-Navaluenga 72 km

Wat is een zwembad van 10 mtr x 3 mtr. heerlijk als je gaar en gebraden op de camping aan komt. Maar het hek zit op slot. Het is even slikken, de camping, al valt er niet veel te slikken. De camping ligt een eind buiten het dorp en er is geen kampwinkel. Daar hadden we helemaal niet op gerekend, het is een camping die het hele jaar open is. Het zijn voornamelijk vaste plaatsen en de meeste mensen hebben dan hun proviand bij zich. Ik diep de voedseltas maar eens uit en ik maak soep van een bouillonblokje, lekker zout, we hebben nog een potje olijven en ontbijtkoek. Van de campingbaas krijgen we 2 liter cola + 2 stoeltjes en even later brengt hij ook nog een tafel. En we mogen de sleutel van het hek van het zwembad en na even gezwommen te hebben zijn we weer helemaal bijgetrokken.

Het eerste gedeelte van de tocht vanafde camping tot Puerto de la Cruz Verde is klimmen maar erg mooi. Een landschap met veel parasoldennen en bijna uitgebloeide struiken volgens Raul retama, warvan de takken vroeger voor ovens van de bakkers werden gebruikt. Na een afdaling blijft het dalen en klimmen en het is erg warm. We zijn daar nog niet aan gewend en vooral Henk heeft het er moeilijk mee. Onderweg treffen we nog een Amerikaans/Spaans stel, die ook voornemens zijn de fietsen naar Santiago. Gewoon een leuke spontane ontmoeting op de kruispunt van een vrij doods plaatsje waar zijn wonen. We rijden daarna verkeerd, een klein foutje in Rauls beschrijving, die we op dit moment volgen. (Op pag. 11 moet staan bij km 44: RA naar Embalsa del Burguillo. We moeten even klimmend terug, maar vergeten dat als we ontdekken hoe schiftten het weggetje door de stenige omgeving slingert. We komen uit op de N 403, maar het is geen drukke weg en er is een brede vluchtstrook. Henk heeft erg last van de hitte, de bergen, de ongewoonte en en en wat je maar kunt bedenken en bij een tankstation, die volgens ons toch niet meer ver van de eindbestemming ligt, drinken we elke een liter frisdrank. Henk wil eigenlijk niet meer verder en sterft een duizend doden, maar de afslag naar Navaluega komt daarna snel in zicht, de weg waar de camping aan moet liggen.

En nu zitten we dus te relaxen, want koken hoeft niet, want we hebben niks.