Van Madrid naar huis per fiets 2006

Do 8 juni Carcans plage - Soulac sur Mer 69 km

Gisteren hebben we uitgerekend, dat als ik op mijn verjaardag thuis wil zijn, we geen ruimte meer hebben om nog langer te blijven. Dus vandaag zitten we al weer om half negen op de fiets. De tocht gaat eerst weer door de duinen over een betonpad van 50 cm bree . Even later wordt hij 70 cm breed, maar een grote opluchting geeft dat nog niet. De platen liggen los boven op het zand en hebben scherpe randen. Ook mist er soms een plaat zodat je in het zand duikt. En niet te vergeten de grote gaten. Poosje later worden ze weer 50 cm. Ineens zie ik hem. Boompje. Er staan er wel een paar honderd, maar juist dit ene boompje valt mij op. Ik stap van de fiets en begin er voorzichtig aan te trekken. Langzaam geeft hij zich gewonnen. Ik doe hem achter op de fiets bij de pijnboomdennenappel en de zo mooie zeedennenappel, die daar ook vastgeklemd zitten. Verder maar weer. De paar tegenliggers op het pad stappen gelukkig al bijtijds af zodat wij niet van ons gevaarte af hoeven. Dat is erg lastig, omdat we dan naast het pad in het mulle zand moeten stappen, Gelukkig vinden we na Montalivet, waar ik een nieuwe korte broek koop en een leuk T-shirt voor zoon Stef, na een poosje zoeken en vragen een spiksplinternieuw fietspad naar Nederlandse normen en maatstaven. We hebben gelukkig de wind van opzij, maar daar waar wij er tegenin moeten rijden we niet harder dan 16 km per uur. Voor de wind halen we 29 km. We willen nog niet aan morgen denken want als hij weer uit dezelfde hoek komt, noord-oost, dan hebben we hem weer tegen. In Souillac aangekomen zetten we snel de tent op de camping en gaan direct naar het strand. De temperatuur is 34 graden. Een lelijk smal vies strand. Bijna modderig. We vermaken ons best en laten ons nog wat stoven door de zon. Daarna gaan we naar Souillac, een leuk plaatsje met typische kleurig geverfde houten huizen. Terug op de camping installeren we ons bij een picknicktafel van een nog niet bewoonde stacaravan. Daar wordt boompje geplant. Van een klein waterflesje wordt de bovenkant afgesneden, boompjes worteltje er in gedaan en opgevuld met duinzand. Aan boompje wordt verteld, dat hij mee mag naar een mooi bos, met allerlei soorten grote bomen, dat hij een ereplaats gaat krijgen én afgeschermd tegen de herten, die zeker aan boompje willen proeven. Als boompje goed zijn best doet, kan hij de voormalige Zuiderzee zien liggen. Henk wil hier even niet bijhoren.