Van Madrid naar huis per fiets 2006

Woensdag 31 mei 2006 Lumbier - Isaba 58 km

Wanneer ik mijn neus buiten de tent steek, zie ik een stralend blauwe lucht en de Hollandse jongen al met regenpak aan en de capuchon op de tent inpakken. "Koud", zegt hij. "Hij stelt zich aan", zegt zijn vriendin. Maar het blijkt dat hij weer op het lekke luchtbed heeft geslapen en beter gezegd, niet al te best geslapen en dan ziet de wereld er anders uit dan als je een goede nachtrust hebt gehad. Maar hij lacht, is vrolijk en houdt van een beetje aandacht. Leuk joch en gelijk heeft hij wel. Het is erg koud.
We rijden eerst nog even door het dorp om boodschappen en ook hier hebben ze een warme panaderia, nog even wat drinken en beleg bij de supermercado en we komen de dag wel weer door. Als snel buiten het dorp begint een gestage klim naar Alto de Iso, (670 mtr) maar daarna volgt een afdaling. De campingbaas had ons al gewezen op de Hoz de Arbayún; deze mochten we vooral niet missen. Hij heeft gelijk; vanaf het uitzichtpunt kijken we een diepe kloof. Erg indrukwekkend hoe het hier uitgesleten is, of gespleten, misschien heeft een monnik hier met een stok een streep getrokken. Er stopt een bus met scholieren, zo hollen uit de bus naar het hekwerk van het uitzichtpunt en hollen weer terug, omdat het zo koud is. Wij trekken er ook nog een extra shirt bij aan. Er waait weer een harde wind, maar gelukkig komt hij het meest van opzij. Weer volgt er een gestage klim, nu tot 600 mtr., als de wind niet zo waaide zou het niet zoveel voorstellen. Na Navascues, waar we bij de kerk uit de wind wat gegeten hebben, krijgen we steeds meer Pyreneeëngevoel, we gaan naar Pto Las Coronas op 950 mtr. Daarna rollen we weer naar beneden naar Burgui en zijn we in de Valle del Roncal. We volgen de rivier stroomopwaarts met soms hoge steile rotsen met daarboven rondzwevende roofvogels. De weg stijgt niet veel alleen die harde wind, nu op kop, maakt dat we erg moeten zwoegen. De koude wind snijdt in ons gezicht; het voelt alsof we op wintersport zijn tijdens een afdaling. We wilden 8 km voorbij Isaba naar de camping gaan maar dat is zo geen doen. We vinden een mooie hostal, "la Lola". De vriendelijke eigenaar heeft een video van Johan Cruijf bij de receptie liggen. Henk wijst er naar en hij lacht: "El mejor", de meester. Het hotel heeft ook een goed restaurant; we eten er prima. Deze geriefelijke hostal past in een goede voorbereiding op de oversteek van de Pyreneeën, die morgen plaats gaat vinden. We nemen dan ook een goed glas wijn bij ons eten om te toasten op de dag van morgen.

Jan, vandaag praat ik je niet bij. Morgen, zoals beloofd, boven op de pas van de Pyreneeën.