Van Madrid naar huis per fiets 2006

Dinsdag 30 mei 2006 Olite - Lumbier 59 km

Het is vannacht nog harder gaan waaien. Bij het wakker worden is het even windstil maar zodra wij de rits opendoen van de tent steekt de wind weer op. Eerst fietsen we terug naar Olite en vervolgens gaat de rtocht over een mooie rustige weg. Eerst licht klimmend, maar later wordt het steeds serieuzer. We drinken koffie in San Martin, trekken de lange broeken er weer bij aan en Henk doet een plastic zak voor de borst tegen de koude wind. We klimmen verder naar Alto Lerga over een gladde asfaltweg. Daarna weer glooiend verder door een landschap van druiven, olijven en ritselend koren met steeds de Pyreneeën op de achtergrond. Het geeft een patroon van mooie kleurschakeringen. We hebben in Sada, waar ik flink mopperend - klim - veel bekijks als we daar het dorpje binnen komen fietsen. Er staat een verse-visboer-auto, waar de mensen om de beurt op af komen. Wij hebben net brood gekocht in een woonhuis en zitten op het plein onze lunch te verorberen. Ik voelde me ontzettend slap, we fietsen namelijk constant met de harde wind schuin voor, wat we al gauw schatten op windkracht 5 à 6. Ik vind niks vermoeiender dan tegen de wind in fietsen. Hier in Nederland is het best wel leuk, maar daar is het zo constant over de toch veel grote open gedeelten zonder weerstand. Soms is er even rust, doordat we achter een berghelling verdwijnen, maar de wind weet ons meestal weer snel te vinden. Daarbij word ik nog eens flink snotterig en hees. Ineens weet ik de oorzaak. We komen langs grote bossen bloeiende brem, waar ik allergisch opreageer. Daarna komt de afslag naar Lumbier (niet die in Aiboar nemen, grote klim en je mist ... zie later in het verslag) en wonder boven wonder, we krijgen de wind schuin achter in de rug. Met een gangetje van soms zo'n 30 km per uur scheuren we over de vrij vlakke weg naar Sanguësa. We zijn er al eerder geweest op onze Hispaniaroute, maar we gaan wel even naar binnen; even nog naar de mooie kathedraal kijken. Daarna door over de NA 127 richting Pamplona. Mijn vrees dat deze weg erg druk zou zijn, is ongegrond en er is een brede vluchtstrook. Op de T-kruising richting Liédena; op de rotonde even rechts, over het water en dan zie je al het pad van de voormalige spoorlijn en nu onderdeel van het pelgrimspad naar Santiago de Compostela; Via Verde de la Foz de Lumbier. Even later fietsen we door een nauwe kloof tussen de rotsen, met naast ons een snelstromend riviertje. Het is overweldigend mooi. We passeren twee onverlichte tunnels en moeten lopen en de zaklantaarn gebruiken. Je ziet gewoon niks; het is echt pikkedonker. Het licht van de zaklantaarn is erg nietig. Aan het eind van het pad is het vrij snel voor het dorp rechtsaf een klimmende weg naar de mooie camping op loopafstand van het dor, over een Romeinse loopbrug te bereiken; camping rechtsaf verlaten en na een paar honderd meter zie je hem wel liggen.
Bij het opzetten van de tent, gaat deze er vandoor. De nog steeds hard waaiende wind, krijgt hem te pakken. In ieder geval is de was snel droog, om eens iets positiefs te zeggen over de wind. We denken dat we achter de heg wel kunnen koken en doen de noodzakelijke boodschappen in het aardige dorpje Lumbier.
Tegenover ons zetten een leuk stel Nederlandse jongelui hun tent op. Wat een balzaal, concluderen we. We raken met hem, een vrolijke blonde krullenkop, aan de praat - zij doet boodschappen - bij het toilet gebouw waar ik vanwege de wind en de kou in het overkapte afwasgedeelte een bonensoep ben gaan koken. Hij probeert een luchtbed te plakken, die volgens mij net zo poreus is als wat. Hij blijft optimistisch proberen. Ze moeten zuinig, hebben niet veel budget en hij blijft maar gezellig verhalen. Ze hebben op veel dingen bezuinigd op gewicht maar niet op de tent. Deze weegt 8 kg!!! Ze maken een trektocht van een aantal maanden. Via de ruta de Compostela verder naar een plaats in Portugal, waar ze geld voor een rolstoel afleveren voor een gehandicapteninstelling (weet het niet precies meer). Het is een gesponsorde tocht en alles moet zo zuinig mogelijk. Ze zijn ook in Lourdes geweest en hij had in hun woonplaats geld ingezameld om daar kaarsjes in Lourdes te kopen en te laten branden. Hij had daarvoor € 2,50 gevraagd en dacht dat hij dan nog wat geld kon over houden voor het goede doel. Helaas, hij moest grof bijleggen en was uit eigen zak € 200,- kwijt vertelt hij lachend.
We lopen na het eten nog even naar het dorp. Het is te koud om bij de tent te zitten en te vroeg om te gaan slapen. We nemen in de campingkantine nog een Soberanootje voor elk been en daarna zo snel mogelijk terug en de slaapzak in. Brrrr.