Van Madrid naar huis per fiets 2006

Woensdag 24 mei 2006 Segovia - Cantelejo 54 km

Henk heeft het vannacht te koud gehad. Kon er niet van slapen en is toen maar auto's gaan tellen die passeerden over de weg voor de camping. We hebben dan ook de lange broek, shirt met lange mouwen, fleecevest en regenjas aan.

Gisteravond heb ik goed de kaart bestudeerd en heb uitgevonden dat we niet door de stad hoeven. Vanaf de camping gaan we linksaf (even over de vangrail klauteren). Na 1 km zien we al een bord richting Palazuelos en rijden even later onder de Sierra Guardarrama langsrichting oosten en even later richting noorden, onder de wolkenloze blauwe lucht, tegen de koude wind in. Over camino's rurals rijden we door oude dorpjes met romaanse kerken, maar geen bakker. We worden verwezen naar Torrecaballeros. Ook daar vinden we de bakker in eerste instantie niet maar één van de twee heren die we aanspreken neemt ons mee door een poort van een finca (boerenhoeve). Op de binnenplaats vertelt de man trots dat de oude finca verbouwd is tot conferentieoord met restaurant en hotel. Het is echt heel mooi en heeft een chique uitstraling. Aan de overzijde, waar eveneens een poort is, is een delicatessenwinkeltje, waar we pan integralkunnen kopen. We eten even later op een bankje binnen in de poort, waar we uit de koude wind zitten.
Daarna fietsen we weer door een zeer landelijke omgeving, opnieuw kleine dorpjes, via Basardilla, weiden met boompjes, daarna wat steniger met stapelmuurtjes en weer verder korenvelden. Het is geen heftig parkoers vandaag. Hooguit zo af en toe een klimmetje uit een rivierdal. Van echt vlak hebben ze in Spanje nog nooit gehoord.
Cantalejo, ons doel van vandaag, is een aardig stadje. De camping vinden we ongeveer 2 km buiten het dorp richting Aldeonsancho. Er staat niemand. Het is een beetje vreemd terrein, met een mooi schoon toiletgebouw en achter op het terrein een soort barretje. We zetten de tent op en gaan lezen en de kaart voor de komende dagen bestuderen. Niet meer in alle rust, want inmiddels is er een bus met kinderen gearriveerd, die onder de naaldbomen in de schaduw, waar onze tent dus ook staat, gaat lunchen en daarna nog even ravotten. We hebben er geen last van, zo af en toe een bal tegen de tent, maar die geeft wel mee. We wandelen naar het dorpje voor wat boodschapjes, ik wil vandaag zelf husselen.
Even later komt er een Hollandse caravan, die ook graag op ons terreintje in de schaduw wil staan. Het wordt even stressen, want voor het tentgedeelte zit een betonnen rand van zo'n 20 cm, waar geen caravan over heen kan; vindt de vrouw; de man vindt van wel. Wij denken ook: beter van niet. Even later gaan ze toch op het caravangedeelte staan en wij drinken 's avonds een glaasje wijn bij hen onder de luifel en mopperen nog wat mee over de hoge richel.

Jan, wat deze dag weer een bijzonder tintje gaf was de ontmoeting met de eigenaar van de finca. De uitstraling - het was een persoonlijkheid - de trots - de prachtige verbouwde boerderij tot conferentiecentrum - de chique uitstraling, maar dat alles laten zien met gepaste trots, blijheid en daarbij de behulpzaamheid bij het wijzen van de bakker, daarna nog een extra keertje groeten als wij niet in zijn restaurant maar op zijn stoep zitten te eten. We hebben de kruimeltjes van het brood voor de al wachtende musjes netjes bijelkaar geveegd en iets verderop weer gestrooid. Geen vogelenpoep op de o zo nette stoep. Dit zijn echt van die momenten, die je niet vergeet. Ja, en dan de aankomst op de camping. Elke keer is het weer kijken: waar beland ik, is het hier veilig 's nachts. Soms voel je je direct thuis, soms moet het even wennen.