Van Madrid naar huis per fiets 2006

Dinsdag 23 mei Segovia 0 km

De campingbuurman weet ons te vertellen dat de temperatuur vannacht tot 5 graden gedaald is. Wij lopen dan ook met de dikke truien aan. De zon schijnt en we verwachten dat het snel zal opwarmen. We gaan met de bus naar Segovia en stappen bij het Romeinse aquaduct uit. Bijzonder indrukwekkend staat hij daar aan de rand van de oude stad en is gebouw aan het eind van de eerste eeuw. Recentelijk zijn de zonder specie op elkaar gestapelde granieten blokken gaan wankelen door de trillingen van de auto's die er onder door reden.
We zoeken daarna snel een bar op. Ik heb het zo koud in mijn rokje dat ik eerst warme koffie wil met tostade. Ietsjes opgewarmd lopen we verder via de Plaza de San Martín, kerk gesloten, naar de kathedraal op de Plaza Mayor. Aan de buitenkant is de kathedraal best indrukwekkend, van binnen gewoontjes. Maar misschien komt dat allemaal door de kou. Ik probeer mij aan een muur te warmen waar de zon een poosje op heeft geschenen. We lopen nog wat door het stadje en bezoeken meerdere romaanse kerken. Aan de buitenkant mooie galerijen, maar ze zijn allemaal gesloten.
Dan maar naar het Alcazardat even buiten het stadje ligt. Het gebouw een soort kasteeltje met allemaal torentjes doet grappig aan. Rik Zaal schrijft in zijn boek: een kinderachtig Playmobil-kasteel met bepuntmutste torentjes.
Van binnen is het best aardig. Het kasteel stamt luit de 12 eeuw maar is een aantal keren in de 15e en 16e eeuw verbouwd. Het heeft als paleis gediend maar ook als gevangenis voor adellijke personen. We lopen door koninklijke zalen met mooie schilderijen. Vooral de plafonds zijn erg verrassend. Artesanado-plafonds. Verder zijn er een aantal zalen met harnassen en oorlogsattributen
Als we uit het raam naar buiten kijken zien we in de diepte een bijzonder mooi 13e eeuw romaans kerkje.

We keren terug naar het stadje en eten in een gezellig drukke bar een menu del dia. We worden bediend alsof we het duurste gerecht van de kaart besteld hebben. Ze maakten er echt iets speciaals van en we werden erg vrolijk en vriendelijk bediend.

Terug op de camping loopt Henk de fietsen even na en schrijf ik de eerste kaartjes op een bankje in het zonnetje in wintertenue. Het is vandaag niet warmer geweest dan 14 graden horen we.
Voor morgen leg ik alvast de warme fietskleren klaar. Verder is het best gezellig om de deur. De spaanse musjes vragen onze aandacht door luid te tsjilpen en dichtbij te komen. Natuurlijk krijgen ze brood. Wat we nooit doen is nu nodig. Lippenbalsem voor schrale lippen door de schrale wind. Henk krijgt zijn eigen stiftje van Yves Rocher. Wat is die jongen daar gelukkig mee.