Van Madrid naar huis per fiets 2006

Woensdag 17 mei Navaconcejo - Hervás 43 km

Zoals je misschien al wel gemerkt had, heb ik een poosje niet aan de site kunnen werken. Mijn PC was gecrasht, alles moest opnieuw geïnstalleerd, en ik had daarnaast ook van alles en nog wat, zodat een nieuwe start even moeite kostte. Maar nu ik met het verhaal en de overpeinzingen begonnen ben, denk ik dat ik de vaart er wel weer in kan houden.

Waar ik mijn tijd mee gevuld heb de afgelopen maanden? Buiten zijn, in het bos, het Nationale Park de Hoge Veluwe, elke avond luisteren naar het burlen van de herten, foto's maken, zo af en toe een wandeling door de natuur verzorgen voor groepen met daarvoor de nodige voorbereidingstijd, het is al weer herfst, wat een prachtige kleuren, wat een zacht licht. Een weekje Madrid, nu uitgebreid bezichtigd, wat we afgelopen vakantie niet in ons programma konden opnemen.
Druk om mijn honger te stillen naar meer 'kennis der natuur'; een honger die nooit te stillen zal zijn, is mij al verzekerd. Gelukkig, ik begon al een beetje wanhopig te worden; waar begin je, waar eindig je met die kennisverrijking.
Jan, herken je me weer? Moet je niet zeggen: wat bezielt je, waarvoor doe je het? Aha, en nu mag je vragen: "Wat wil je ermee bereiken - wat wil je laten zien". Nu gauw verder met het vakantieverhaal.

Gisteravond heb ik de hele tijd zitten turen naar de bergketen voor ons. Waar zit een gleuf, een dal waar wij doorheen kunnen? We moeten er over- maar liever doorheen. Het lijkt vanaf de camping één massief en ook nog hoog.
We fietsen eerst zo'n 7 km vlak langs de rivier de Jerte. Bij de afslag naar Hervás stoppen we, omdat we niet snel genoeg naar een lichter verzet geschakeld hebben. De weg gaat gelijk behoorlijk omhoog. Een auto, die van het weggetje naar beneden daalt, stopt. Of hij ons helpen kan. Wij vertellen dat wij naar Hervás willen. Hij kijkt naar onze bepakte fietsen en met veel gebaren geeft hij aan, dat het erg steil is. Wij lachen stoer totdat hij weer uit zich is. Dan wacht 14 kilometer realiteit. Het is inderdaad muy fuerte zoals hij al zei. Constant 7 à 8 % klimmen. Steeds dieper kunnen we terug kijken in het dal waar het wat inmiddels wat heiig is. Wij fietsen in de zon.

Er komt geen eind aan. We stoppen regelmatig om even op adem te komen - het is tenslotte geen presteren, maar gewoon zorgen die berg over te komen (Jan, dat is nou mijn gevoel bij zo'n inspanning). Op een mooi plekje stoppen we voor een lunch met melk en cruesli, krachtvoer voor de laatste 4 kilometer. Vervolgens na een bocht: mensen; we zijn toch niet helemaal alleen. Het zijn Italiaanse vogelaars op zoek naar een heel klein vogeltje, die ze proberen te spotten tussen de groene ruigte op de top voor ons. Eindelijk is het zo ver, we mogen dalen; voorzichtig, de weg is hier en daar in slechte staat en we moeten alert blijven op vee dat zomaar, nou ja niet zomaar, ze bellen wel met de grote bel die om de nek hangt, de weg op stappen. We passeren een verdwaalde koe, een paard en nog een moederkoe met kalfje, die liggen te slapen aan de kant van de weg. Genieten is het; vooral van de prachtige bloemenzee waar we doorheen dalen. Wat een beloning na die fikse klim.
We zijn al eens eerder in Hervás geweest dus het plaatsje hoeven we niet meer te bezoeken en eigenlijk willen we nog iets door. Vier km. buiten Hervás komen we op een camping langs de doorgaande weg achter een restaurant, mét TV; vanavond spelen Barcelona-Arsenal champions league. Dat heeft Henkie dus weer mooi voor elkaar. Alleen hij heeft vandaag geen wielewaal gezien en dat steekt. Net zoals de muggen, die ook op deze camping verblijven.