Van Madrid naar huis per fiets 2006

9 mei 2006 Beekbergen - Madrid - Calera y Chozas 32 km

Even dreigt het fout te gaan. File op weg naar Amsterdam, terwijl dat volgens de statistieken voor 7 uur 's morgens nog niet mogelijk moet zijn. Maar gelukkig blijkt de 5 kilometer file, sneller opgelost dan verwacht en zet Marjan, onze zo trouwe Schiphol-afzetvriendin ons op tijd af en kunnen we in alle rust onze fietsen verpakken in de meegenomen fietsdozen. Schiphol geeft verder geen problemen. En bij aankomst in Madrid blijken onze fietsen ongeschonden. We krijgen de nodige vriendelijke aandacht van het schoonmaak-personeel, die aandachtig het weer in elkaar zetten van de fietsen en het optuigen met de bagage volgt. Daarna worden de kartonnen fietsdozen van ons overgenomen.

We zijn er klaar voor. Voor onze eerste vakantiekilometers dwars door Madrid naar het treinstation Atocha, zo'n 14,5 km volgens de routebeschrijving van Raul. Als we de aankomsthal verlaten zien we een netwerk van wegen, boven elkaar en onder elkaar door, vanaf het vliegveld. Welke zou Raul bedoelen? Het gaat dus ook niet direct goed en we rijden een Autovia op. Nog de routebeschrijving maar eens lezen en nog eens. Al snel vinden we de beschreven weg. Een paar keer is het even goed opletten. Wie deze route ook wil volgen: als je bij de kerk komt midden op een rotonde, ga er dan voor driekwart omheen, maar nog handiger omdat het een drukke rotonde is: ga via de oversteekplaats naar het midden en steek aan de andere kant over naar de Avenida de Logroño. Verder gaat het prima. Even dreigen we de voetgangerstrap te missen naar de drukke winkelstraat, hij ligt niet direct naast de weg maar aan een soort plein links, maar mijn linker oog waarschuwt me net op tijd. Ook door de winkelstraat kunnen we fietsen. Het is siësta en er is niet veel verkeer.

We passeren Plaza de Torros, waar in de arena deze periode elke dag stierenvechten plaats vindt. De 30 dagen van St Isodor. We hebben het gelijknamige boek gelezen en hebben iets meer begrip voor deze 'sport' gekregen. Zonder verdere problemen fietsen we over de prima beschrijving van Raul uit zijn boek "Fietsvakanties in Zuid-Midden Spanje" naar treinstation Atocha. http://www.fietseninspanje.nl/index.html

Wat een schitterend gebouw. We hebben alle tijd om het gebouw te bewonderen. Een hoog gebouw met stalen constructies en meerdere etages. In het midden kijk ligt een subtropische tuin, waarop je vanaf alle etages op kijkt. Voor de tuin is een terras waar wij even wat eten.

Neem wel even de tijd om kaartjes te kopen voor de trein naar Talavera de la Reina. Men heeft alle tijd aan het loket en er staan vaak rijen. Om naar het perron te gaan moeten we eerst door een bagagecontrole. De koffers en tassen worden elektronisch gecheckt net zoals bij Schiphol de handbagage. Wij moeten dus alle tassen van de fiets af halen, door de sluis, en dan weer op de fiets. Deze strenge controle is ingesteld na de bomaanslag een paar jaar geleden. Het is begrijpelijk en we mopperen dan ook niet. De passagiers naar de treinen wachten in een grote vertrekhal en worden pas op het perron toegelaten als de trein er werkelijk staat. Het gaat alemaal zeer gediciplineerd. In de regionale trein is een speciaal hokje voor fietsen, alleen je komt er via het gangpad van een coupe. Nu was het niet druk, en de conducteur zei dat we ons niet hoefden te haasten, ook niet bij het uitstappen, Talavera is een eindstation. De treinreis duurt 1 1/2 uur en gaat in het begin door een niet erg spectaculair landschap. Vanaf Talavera moeten we nog zo'n 16 kilometer fietsen naar Calera y Chozas, ons einddoel van vandaag. In Calera y Chozas begint de Via Verde de la Jara, een route over een voormalige historische spoorweg. (zie ook boek Raul traject Toledo-Extremedura). Het traject is 52 km lang en wij fietsen daarvan morgen een gedeelte. Voordat je Calera binnen rijdt zie je al het stationnetje, met een informatiebord over de route, zodat we morgen niet meer naar het startpunt hoeven te zoeken.
Calera zelf stelt niet zoveel voor. Het hotel hostal Quatro Caminos is eenvoudig en goed, de keuken is niet open, maar toch wordt en nog een ensalada mixta met lomo voor ons klaar gemaakt. We praten even met een paar Limburgers die in de omgeving kikkererwten plukken. Je moet er maar op komen, maar we vragen er verder maar niet naar. Zij vragen ons ook niet waarom wij fietsen vanaf Calera naar huis. Volgens hen is het wel een kolere-eind.