Vandaag geen lange tocht, wel bergopwaarts. Er staan echter een aantal actiepunten op het programma. Vanmorgen gaan we eerst naar Calatayud. Ik wil daar graag de Iglesia San Juan bezoeken. En dit hadden we niet mogen missen, blijkt tijdens ons bezoek. Ik ben er erg van onder de indruk. Het is een prachtige kerk van binnen en in het kruisgewelf zijn prachtige fresco’s geschilderd door de toen nog jonge Francisco Goya. Erg indrukwekkend. Daarna nog even naar een andere kerk Santa Maria gefietst, maar daar was dienst zodat we alleen de buitenkant hebben bekeken. Wat me ook hier weer opvalt, dat er hoofdzakelijk alleen vrouwen een dienst bijwonen. Waar zijn de mannen, wat is hun excuus.
We vinden een heerlijk schaduwplekje op de Ramblas onder bomen op een mooi plein met in het midden een grote fontein voor het gebouw van Justitie. Na ons ontbijt vervolgen we klimmend onze weg door al weer een schitterend landschap, ongelooflijk mooi van kleur. We raken er niet op uitgekeken; het blijft boeien.
Om 13.00 uur zijn we al op de prachtig gelegen terrassencamping in Nuévalos met schitterend uitzicht op een meertje.
Na wat gegeten en gezwommen te hebben in het koude campingzwembad gaan we naar het Monasterio de Piedra, het 2e doel van deze dag. We hebben direct al vanaf de camping een gemene klim om er te komen. Ik hoor Henk ergens achter mij mopperen, maar probeer niet te luisteren, want als ik begin te lachen, krijg ik slappe benen en we moeten nog even verder. “Morgen moeten we hier ‘koud starten’” Even later: “kunnen we niet beter terug gaan!” Ik zeg niks. “Heb je geen oren”; “of bek” vul ik aan. Een uitspraak van een toen vierjarige boze dochter Simone, omdat ik geen antwoord gaf toen ik me verstopt had in de kelder en zij mij niet kon vinden.
St. Piedra. Ook al weer gesticht door Alfonso II in 1194 – 1218. Er werd daarbij een muur om de in het park aanwezige waterval bebouwd. In 1835 is het klooster verwoest door plundering en brandstichting, maar 15 jaar later is het weer opgebouwd en is er een prachtig park aangelegd rond de waterval.Het is een goede keus geweest hiervoor extra tijd te reserveren. We bezoeken eerst het Monasterio, vooral het eerste deel van de bezichtiging maakt veel indruk. Er wordt nog gewerkt aan de restauratie. De kerk ligt er nog ingestort bij; op de muren zijn nog blootgelegde fresco’s te zien. De contouren van de kerk zijn nog erg duidelijk; ik vraag me af of ze hem wel moeten restaureren. In het laatste gedeelte is een wijnmuseum, waar je kunt zien hoe men vroeger in het klooster wijn maakte. Best aardig. Daarna bezoeken wij het park. We kiezen natuurlijk de langste wandeling en langs prachtige paden - steeds zicht op de waterval of andere waterpartijen - klimmen we eerst een heel eind naar boven naar de bovenloop van de waterval. Via grotten en smalle stenen trappen, dalen we daarna af naar de benedenloop van het water, ons er van bewust, dat we ongetwijfeld ook weer zullen moeten klimmen.

Wanneer we voldaan terug gaan richting tent, verschijnen donkere wolken over de bergen en rommelt het. Voor alle zekerheid zetten we alvast een aantal zaken veilig onder tentdak. Ik zou vandaag zelf koken maar of dat wat wordt …. (hi,hi).
Telefoon. De ‘verloren zoon’ belt. “Mijn telefoon ligt bij Max in de auto”; echt ongerust waren we niet, we dachten al zoiets.
Even later nemen we even een kijkje in het restaurant maar van de gezichten van de bediening die de bui zien hangen dat er misschien nog gekookt moet worden, worden wij ook niet vrolijk en zodra het droog is taaien we af richting dorp. Heerlijk gegeten in een leuke hostal. En daarna terug langs een pikdonkere weg naar de camping. In het dorp is feest; weer luide discomuziek en natuurlijk geknal en vuurwerk. Zijn wij blij dat de camping achter een berg ligt.

Terug naar index