Struinen over De Enk

Het pad naar De Enk

De afstand van mijn huis tot De Enk is zeker niet meer dan driehonderd meter. Wanneer ik de straat voor mijn huis oversteekis er links een zandpad dat achter de huizen van de Dorpstraat langs loopt. Deze huizen hebben erg diepe tuinen, waar altijd wel wat te zien valt, zonder dat het nu direct gluren genoemd kan worden.. Sommige hebben hoekjes dennenbomen geplant, andere grote lappen gras of een groentetuin. En natuurlijk worden er kippen gehouden en kom ik langs ganzen. De andere kant van het pad bestaat uit weiland of ook weer dennenboompjes.

In de verte, aan het eind van het pad, zie ik het doorkijkje naar De Enk. Al weet ik na dertig jaar wel wat ik te zien zal krijgen, toch blijf ik elke keer weer even staan als ik aan het eind van het pad ben. Nooit zie ik hetzelfde, altijd is er wel iets veranderd. De wolken, de kleur van de lucht, mist, regen, sneeuw, storm en de zon natuurlijk geven elke keer weer een ander beeld. En de verschillende seizoenen, het bewerken van het akkerland, de gewassen, die er worden gezaaid en gepoot geven ook hun eigen kleur en geur aan De Enk.

Maar goed nu nog even het pad. Wat zie ik als ik daar langs loop. Hiernaast wat indrukken. In de loop van het jaar zal ik het zo af en toe even updaten.

Een jaar lang struinen over De Enk

Het pad naar De Enk