Andalusië per fiets 2005

Maandag 12 juni 2005 Ronda Rustdag

Hoezo .... vervelen?

Zou het regenen in Sierra de Grazalema? Er hangen donkere wolken boven de bergen en als we naar het stadje lopen kan de trui er bij aan. We volgen vandaag de beschreven rondleiding uit het boek"Spanje, een reisgids" van Rik Zaal. We stappen binnen via de Puerta de Carlos V en komen even later op een pleintje waar het gemeentehuis aan ligt en de kerk. De kerk was misschien een bezoek waard geweest, maar wij hadden iets anders cultureels op het oog, namelijk het Paleis Mondragon. Het is een opvallend gebouw van Arabische oorsprong. Er zijn tal van patio's met verschillende stijlen. Verder prachtig aangelegde tuinen en een mirador met uitzicht op de vallei en het bergland in de verte en op het begin van de kloof. Erg leuk. Daarna wandelen we via oude straatjes naar de Puente Nuevo, de brug over de kloof El Tajo, die de beide stadshelften met elkaar verbindt. Vanaf de brug kijk je in de duizelingwekkendediepte van de kloof, zo'n 150 meter, waar de rivier stroomt. Vervolgens lopen we door naar de Plaza de Toros, de oudste arena van Spanje. Hier zijn de spelregels voor het stierenvechten ontstaan. We nemen een kijkje binnen en het is best indrukwekkend. De arena zelf, maar ook de boxen waar de stieren gehouden worden, en de manege waar de paarden worden getraind op hun uit te voeren rol tijdens het stierengevecht. Laat me niet in details treden, want dan maak ik fouten. Hert was indrukwekkend, ook het museum met verhalen rond beroemde matadors.
Hoogste tijd voor een bezoek aan een tapasbar. Gisteravond is het ons niet zo goed bevallen op de plaza del Socorro. Veel te veel gericht op toeristen. Wij lopen de Calle Pedro Romero in, recht tegenover de standbeelden voor de Arena en op nr. 7 komen we terecht bij "El Porton". We bestellen daar twee verschillende schotels, een met diverse soorten vis en de andere met vlees. Heeeerlijkk! Dit adresje durven we beslist aan te bevelen.
Daarna lopen we via oude straatjes met ijzeren balkonnetjes weer terug richting kloof en bezoeken de Jardines de Ciudad de Cuenca, mooie tuinen met prachtig uitzicht op de kloof en de Puente Nuevo. Daar ontmoeten we twee jonge Amerikanen uit Los Angeles, die op huwelijksreis zijn. Het fietsen komt ter sprake en het lijkt hen geweldig om dat ook eens te ondernemen. We beloven hen wat internetadresssen te sturen. Toch vraagt hij op een gegeven moment ietwat bedenkelijk of een huwelijk wel bestand is tegen zo'n inspanning. We verzekeren hem, dat het juist een goede test is.
We lopen daarna g over een middeleeuwse brug terug naar het oudste gedeelte. We hoeven niet naar de Arabische baden, die in de diepte liggen, want deze zijn gesloten op maandag. Eigenlijk vinden we dat helemaal niet zo erg. We sluiten het culturele gedeelte af, en gaan terug naar de nieuwe stad naar de winkelstaat Carrera Espinel. We lopen de straat door tot het eind. Daarna eerst maar even een ijsje. Henk neemt er een met twee bollen, ik één. Wanneer ik even later van een toiletbezoek terug kom, staat Henk een nieuw ijsje te bestellen. "Jij zeker niet he?" Natuurlijk wil ik er ook nog een, het smaakt verrukkelijk en naar meer. We slenteren terug door de straat. Strijken daarna neer op een bankje op een plein om de tijd te laten verstrijken. Wachten, wachten .... toch maar terug naar de camping.
Hoezo ........ vervelen?
"Henk, daar hebben ze ook ijs .....". Henk loopt zonder iets te zeggen de aangewezen richting uit en komt even later met een verheerlijkt gezicht naar buiten. "Toch niet zo lekker als de vorige" is even later zijn conclusie.
"Wil je weer terug naar de vorige?" vraag ik.
We gaan terug naar de camping; we kunnen ons beter gaan voorbereiden op onze tocht van morgen; veel verstandiger.