Andalusië per fiets 2005

Zondag 22 mei Sevilla-Cazalla de la Sierra.

Hoezo ........... watje.

Raúl, we gaan fietsen. Een gedeelte onze eigen route bepalend, zonder jouw ondersteuning. Als dat maar goed gaat. Wij zijn nu eenmaal 'principiële' fietsers, zoals jij dat noemt en daarnaast ook nog 'principiële' kampeerders, al laten we dat laatste ook wel weer vrij makkelijk varen. Wij hebben er voor gekozen naar Cazalla te gaan, daar moet een camping zijn én mooie natuur. Het is fris vanochtend zodat de trui er bij aan kan. Het eerste gedeelte loopt grotendeels gelijk met jouw beschrijving voor de principiëlen, vanaf El Pedroso trekken we ons eigen plan. Het gedeelte tot Castilblanco kennen we van de Zilverroute. We vinden dat er nu veel meer verkeer is. Gelukkig is het zondag en rijden er geen vrachtauto's. Na Castilblanco volgt er nog een bekend stukje, al hadden we dat eigenlijk niet moeten kennen. Op de Zilverroute zijn we hier verkeerd gefietst. Voordeel is, dat we nu een leuke picknickplek kennen zo'n 5 kilometer buiten Castilblanco, met toiletgebouw en stromend drinkwater. De bejaarde beheerder van vorige keer is er ook nog en in voor een praatje.
Gelukkig is er nu bijna geen verkeer meer en rijden we door door een schitterende omgeving. Er moet inmiddels wat meer gewerkt worden en vervolgens dalen we daarna een heel stuk met aan de ene kant een afgrond naar een rivierdal en aan de andere kant de berg met bloeiende mimosa. Inderdaad een erg gezellig weggetje, zoals jij het noemt. Maar ook gezelligheid kent zijn tijd. Want het dalen houdt aan tot we bij de rivier komen, ja en dan moeten we weer uit de bedding klimmen. We komen op een verbeterde weg, nu de A 432, naar El Pedroso. Mooie weg, bijna geen verkeer, de bochtjes eruit gehaald en nu klimmend tot soms tot de norm van 9%. In elk geval is 7% al snel heel gewoon. Het is trouwens erg mooi. We fietsen inmiddels in het Parq Natural Sierra de la Norte de Sevilla. Wat een verschillende soorten vogels hoor ik fluiten. Soms stoppen we even om te rusten, om even achterom te kijken van waar we gekomen zijn, om daarna de blik weer op oneindig te zetten. Het gaat mij vlotjes af, Henk moet iets meer wennen aan het klimmen.

We komen in El Pedroso en waar Raúl's route naar Constantina afbuigt, staan wij te aarzelen. Vervolgen we de 'gladde' A 432, of volgen we de C 433 die ook naar Calzala leidt. We aarzelen en treuzelen. Henk heeft aan beide trajecten geen zin meer, hij vindt het genoeg en vraagt voor alle zekerheid maar even bij de bar wat we het beste kunnen doen. Het advies is: de A 432 is een mooi geasfalteerde weg, de C433 is een slecht weggetje met gaten en met het nodige klimwerk, maar door een schitterend natuurgebied. De jongen wijst met zoveel enthousiasme richting het voor mij al spannende weggetje, maar Henk aarzelt nog steeds. "Nou Henk, kies jij maar, nemen we het mooie weggetje door de bergen of de route voor watjes?" Henk mompelt: "ik heb al geen keuze meer en fietst richting avontuur. Het stijgt direct al behoorlijk, zodat we even afstappen bij een kurkverwerkerij. Daar is waarschijnlijk gebeurd, waar ik morgenvroeg mee te maken krijg.
Het is werkelijk een schitterende route. We hebben geen foto's. Dat was net even te veel. Ook geen geluid van de blauwe eksters. Ik herkende hun geschreeuw direct en even later zag ik ze. (Neehee, het waren echt geen vlaamse gaaien).Volgens de boekjes horen ze hier niet te zijn, maar in de Extremedura; het zullen dwaalgasten geweest zijn óf de zeldzame vogel is zijn gebied aan het verbreden. Dat zou mooi zijn. We vergeten de vermoeidheid. Genieten van het bergachtige gebied en de rust. Verkeer is er niet.
We komen in Cazalla. Henk vraagt aan een politieagent waar de camping is. Tien kilometer verderop is het antwoord. Bestaat niet, is mijn reactie. Henk vraagt nog eens bij een tankstation. Tien kilometer verderop is weer het antwoord. Henk komt terug met een paar blikjes Red Bull.
"Het wordt te gek Henk, stel dat de camping nog gesloten is". We fietsen terug naar de winkelstraat, worden behulpzaam verwezen naar een eenvoudige hostal, waar we de fiets in de feestzaal mogen zetten. Naam hostal helaas vergeten. 's Avonds hebben we nog even moeite om een restaurant te vinden, ja dat krijg je als we jou het voorwerk niet laten doen Raúl. Maar uiteindelijk een uitstekende pizzeria gevonden. Erg gezellig aangekleed geheel en lekker gegeten.

Route vanaf camping Sevilla tot op beschrijving Raúl:
Loop met de fiets tegen het verkeer in naar de rotonde. Volgens mij staat daar al een verwijzing naar La Jarilla en La Rinconada over de S 111. Vraag anders even aan de campingbaas, hij tekent het je helemaal uit op papier. In La Rinconada zit je op de routebeschrijving van Raúl.

Route vanaf El Pedroso naar Cazala.
Komende vanaf de A432 op T kruising met rechts een bar: linksaf. Er staat geen verwijzing naar Cazala. Even later kom je wel het wegnummer C433 tegen.